भाकलमा अल्झेका हामीहरु
हे सत्यदेवी माइ मलाइ छोरो जन्मियोस ! फलानो मरिजाओस ! मलाइ सम्पत्ति आओस ! मेरो नोकरी लागोस ! मेरो छोरीको बिहे राम्रो केटोसँग होओस ! मेरो सौता मरोस ! उसलाई…
कविता-के गर्ने होला ?
प्रजा माथि राजाको शासन पैलाका भए राजा गए नेता आए राजाजस्तै उनी भए भन्न त भन्छन उनीहरु,जनताले चुनेको आफ्नै भलो गर्छन खै, जनताको सुनेको उहिले भूमिगत भै जनताका घरमा…
कबिता-यो हाम्रो शंका हो
जननी जन्मभूमिश्च स्वर्गादपि गरियसी तिम्रा चरण मुनिका धुलो शिरमा धसी रक्षा गर्ने छौ मातृभूमिको कम्मर कसी हुदैन यो देश बलियो चुप लागेर बसी छन दुष्टमति सन्तान आमा चकार्नेहरु चुसेर…
कबिता-त्यति नै बुझे होला मलाइ !
जसले मलाइ जसरि चिन्छ त्यहि मान्छे म हु होला ! राम्रोले राम्रो भनेर चिने होला ? खराबले खराबै सोचे होला ? जस्ले जति जरुरि थियो त्यति नै बुझे होला…
आमा “अन्तिम प्रहर ” कविता संग्रह”बाट
आइतवार, फाल्गुन ५, २०७५ | Sunday 17th February 2019 आमा पुण्डरी अर्याल तिमी भएर नै त म हुँ सके तिमी भएर नै यो संसार देख्न सकें तिमी जीवनकी आधारशीला सहस्रधारा…
किसान आज थला परेका छन
आकासमुनि सारा धर्ति हरा भरा भै रहोस. हिमाल पग्ली नदि भएर खेतमा गइ रहोस । सुनका बाला गरा गरामा सुसेली भै बनोस मेहनती कृशकका घर अनाजले भरिओस । …
कबिता- उही शहर
उही शहर, उही कोठा, उही ओछ्यान तर आज लागिरहेछ नया नौलो र अनुपम अपुर्ब उमंग छाइरहेछ मन र मस्तिष्कमा आशाका उर्जाशील किरणहरु कोठाभरी छरिरहेछ । एउटा महाभारत जिते जस्तै…
मेरो एउटा साथि छ !
मेरो एउटा साथि छ ! जसले मेरो स्वास्थको बारेमा सोधिरहन्छ । जसले मेरा बारेमा सदा चिन्ता गरिरहन्छ । उसले कहिले नी सोचेन मसंग फाइदा लिन उसले कहिले सोचेन मलाइ होचो…