कहिले काही मलाइ लाग्छ |
फोनको रिङ्ग टोन बच्छ हस्पिटलको फोन रहेछ ! फोन उठाउछु, उसले रिसाउदै भन्दैथ्यो, यू किल्ड मी ! मी. अर्याल, नाव यू आर इन्ज्वाइङ्ग ? म झसंग भए, र म असाध्यै…
तानिन्छन नजरहरु !
निश्चल स्वच्छ निर्मल, स्वेत बश्त्र झालका पर्दाहरु सबका सफा मन जस्तै झ्यालका सफा ती पर्दाहरु बाहिर हिउले ढाकेका, गगन चुम्बी सेताम्मे चुलीहरु पारि जर्सीसिटि छ बिचमा हडसन नदिका लहरहरु प्रकाश…
कविता: हावैबाट बिजुली निकाल्ने मान्छे !
व्यंग्य कबिता ! हामी एमाले देसका बर्तमान सरकार | हामिलाइ परेको छ देश बनाउने दरकार स्कुल कलेज नगएरै राजनीति गरेको उखान टुक्कामा पी एच डी छ गरेको भाषणमा हामिहरु मास्टर…
कविता: म हुं नेपाली राष्ट्रवादी नेता ?
व्यंग्य कविता म हु नेपाली राष्ट्रवादी नेता! हामी एमाले देसका बर्तमान सरकार | हामि त स्कुल कलेज नगएरै राजनीति गरेको उखान टुक्कामा पीएच डी छ | भाषणमा त मास्टरी छ…
कविता- मन नदुखेको कुनै दिन छैन !
बुढा बा आमाहरु भूकम्पले खसेको साल धरती कम्पयान भइ छानो ढलेको साल मुटुका टुक्राहरूको प्राण पखेरु उडेको साल जिन्दगि भरि ओत लागेको घर टुटेको साल मलाइ पटक्कै सम्झन मन लागेको…
कविता-मेरो प्यारो शंकर नगर !
म जन्मेको ठाउ, म हुर्केको ठाउ म कसरि बिर्सु, ताते ताते गरेको ठाउ मेरो शंकर नगर ! प्यारो संकर नगर ! ती सम्म परेका खेतका गराहरुमा रोपाइमा रोपारासंग रमाएका दिनहरु…
कविता-नाम भएर के गर्नु ?
नयनलालहरु कानो भएपछी | धनपतिहरु माग्ने भएपछी | गरिबदाशहरु मालिक भएपछी | विद्याधरहरु अनपढ भएपछी | नाममात्र भएर के गर्नु ? नाम मुताबिक स्वरूप भए पो | दयारामहरुले हतियार बोकेपछी…
बनाउ कम्युनिटी घर !
समयसंगै मान्छेको उमेर घरकदै जादो रैछ | उमेरसंगै आफ्नै पुस्तासित टाढा भईदो रैछ || काम काजी हुदा सबैको हाइ हाइ हुदो रैछ | अवकास पछी फगत एक्लै एक्लै भैदो रैछ…
अंह मैले कबिता लेख्न सक्दिन !
मेरा आफन्तहरु ! मेरो देशमा चुलो नबलेर भोक भोकै भएको बेला अस्पतालमा औषधि नपाएर छटपटिएको बेला सुत्केरी गराउन अस्पताल लैजान नपाएको बेला सुत्केरी हुन् नसकी आमा र सन्तान मरेको बेला…