अध्यात्मको बाटोमा ३। . (हिंशा, धन र सम्पती),

पुण्डरी अर्याल
पुण्डरी अर्याल

.

हामी जुन धन सम्पत्ती, मान प्रतिष्ठा पाउनको लागि अरुलाई उछिनेर भनौ अरुको राम्रो कामलाई लत्याएर भएपनि अगाडी जान खोजिरहेका हुन्छौ | गइ पनि रहेका छौ | बिभिन्न ढोंग गरिरहेका छौ, अनैतिक काम गरिरहेका छौ | अरुले पाउने भाग आफ्नो पोल्टामा पार्ने दाऊ गरिरहेका छौ | थोरै निजि लाभको लागि देश र जनताको खुशी खोसेका छौ | तै पनि हामी राजनेताको पगडी गुथ्न पछी परिरहेका छैनौ | आफ्नो असली परिश्रमको कमाइमा खुशी हुन् सक्दैनौ | जसरि भएपनि धेरै चाहिएको छ, अझ धेरै चाहिएको छ | यसरी अरुको खुशी खोसेर भएपनि धन चाहिएको छ | यहि हो पाप, यो पनि हिंशा हो | हिंशा भनेको काटमार मात्रै होइन | गलत गरेर, अन्याय गरेर अरुको भाग खोस्नु पनि हिंशा हो | भ्रष्ट्राचार गर्नु पनी हिंशा हो । अरुको अज्ञानताबाट आफुले फाइदा लिनु, अरुको कमजोरीबाट उसलाई शोषण गर्नु पनी हिंशा हो । असल मानिस हुन् स्वभावत निश्चीत अनुशासनमा बस्नु पर्ने हुन्छ | स्वास्थ्य जीवन बिताउन पनि खान पिन र व्यवहार सात्विक हुन् आबस्याक छ | ठिक समयमा शयन, उचित काम , ब्यायाम  र ध्यान आदि नियमित गर्न सके मन र तन शुध्दताको मार्गमा जान सहायक हुन्छ |

अध्यात्मको बाटो तय लागि सर्ब प्रथम त आफुलाई सम्पूर्ण रुपमा तयार गराउन आबस्यक छ | तन मनले आस्थाका साथ यसलाई निभाउन तत्पर हुन आबस्याक छ | बढे बढे ऋषि, बुध्द पुरुष, सन्त र योगी, क्राइष्ट , राम, कृष्ण सबै सबै अध्यात्म मार्गबाट नै इश्वरत्व  प्राप्त गरेका हुन | आज हामी  वहाहरुलाई इश्वरको रुपमा पुजा गरिरहेका छौ | त्यही नै अध्यात्मको बाटो हो | इश्वरले मानवको अन्तस्करणमा इश्वरको बिज रोपेको छ | त्यस्तै सैतानको पनि | घमण्ड, रिस ,राग, व्दंद, लालसा, पद, धन, बल आदि इत्यादि लालच र संग्रहले  हाम्रो सरिर र मनलाई सैतानले कब्जा गर्न पुग्दछ | यी कुरा मानिसले थाहा नपाइकन आफुमा भुत सवार भएको हुन्छ | मानिस आफुले पाएको पद, प्रतिष्ठा, धन, बल कायमै राख्नका लागि जस्तो सुकै तुच्छ काम गर्न पनि पछी पर्दैन | मानिस मृत्युको मुखमा जादा संम्म पनि उत्तिकै लालसा बोकेको हुन्छ | मानिसले मेहनत नगरी  भ्रष्टाचार  गरेको, अरुलाई अन्याय गरि धन जमा गरेपछि पनि मानसिक रुपमा दु:खी  भएकै हुन्छ। कहिले काही गलत तरिकाले कमाएको धनले आफ्ना सन्ततिको नाश,  सन्ततीको प्रगतीको बाधक समेत बन्न पुग्दछ ।  नाजायज गरेर अरुको आत्मा रुवाएर दुखाएर र गरिबको पसिना शोषण गरेर  कमाएको पैसाले कसैलाई खुशी दिन सक्दैन उसले ति सबै कर्मको फल भोग्ने पर्दछ भन्ने मेरो ठमाई छ । आफ्नो कर्मको फललाई फलानाले गरेर मलाइ दुख दियो फलाना बाधक भयो उसले गर्दा मलाइ यस्तो पर्यो भन्ने बहाना मात्रै हो । तर त्यसको पछाडी उसले गरेको कर्मफल प्राप्त गरेको हो । कसैले पनी अरुको लागी नराम्रो सोचेको छ र अरुलाई सर्बनाश गर्ने योजना बनाएको छ भने त्यो ढिलो चाडो आफ्नै जीन्दगीमा फर्किने छ । निच र खराब कर्म गरेर जीन्दगी भर कसैले धन थुपार्दै गर्दछ | तर जीन्दगीमा उसको धन कुनै असल काममा खर्च नगर्दै उ मर्दछ | रित्तै हात लिएर जान्छ | उसले थुपारेको धनको असल काममा खर्च नभएर नचाहिदो काम र अनैतिक कर्ममा तिनका सन्तानले गरिराखेका हुन्छन | मानिसले जिबनभर ठगि, बदमासी, लु च्याई गरेर थुपारेको धनको कुनै औचित्य हुदैन |
हामीले जुनसुकै हालतमा धन चाहियो भनेर, अनैतिक काम गर्दै संकलन गर्न थाल्दा नथाल्दै तपाईका सन्तानमा कस्तो प्रभाव पर्न जान्छ ?  त्यसको हेक्का राख्न अभिभावकले आबस्याक छ | यदि तपाइले तपाईका सन्तानलाइ शिक्षा र संस्कार उचित मात्रामा दिन सक्नु भयो भने धेरै धनको आबस्याकता पर्ने छैन | यदि असल सन्तान शिक्षा, गुणले सम्पन्न भए भने पनि तपाइले थुपारेको धन तिनीहरुलाई आबस्याक हुने छैन | आफै नै सक्षम भएपछी बाबुको सम्पत्तिको पछी लाग्ने छैनन् | कुपुत्र भए भने पनि त्यो सम्पत्तिको दुरुपयोग नै हुने छ | तसर्थ नाजायज, अनैतिक धनको पछाडी नलाग्नुस | मेहनतको कमाइमा सन्तोष गर्न सिकौ |
आफ्नो असल कर्मको कमाइमा सन्तोष गर्नु पनि अध्यात्मको बाटोको शुरुवात हो |
क्रमश:
सेप्टेम्बर १०, २०१५

Leave a Reply