अध्यात्मको बाटोमा …..

FacebookTwitterGoogle+Share

पुण्डरी अर्याल
पुण्डरी अर्याल

जिबनको पांच दशकसम्म आध्यात्मवाद र भौतिकवाद व्दंदको बिचमा रुमलिए | म जहिले पनि भौतिकवादको पक्ष्यमा उभिई रहे | जिबनको ५० वर्ष पुग्दा नपुग्दै म लिभर सिसोसिस भएर मेरो जिबन लिला सिध्दीइ सकेको थियो | हप्तौसम्म कोमामा प्राण अटकेको र अपत्यारिलो वा भनौ चमत्कार स्वरूप म यस धर्तिमा पुनर्जीवित हुन् पुगेको कुरा मेरा नजिकका मित्रहरुबाट लुकेको छैन | लामो समयसम्म उक्त रोगबाट पाउन सम्म दुख पाएपछि कलेजो प्रत्यारोपण भएर म आजको अबस्थामा आउन् पाएको छु,यस धर्तीमा | धेरै कुण्ठा छन्, धेरै जिज्ञाशा छन, धेरै पश्चाताप छन, जीवनका धेरै अनुभूति छन्, ससाना सहयोगले कसैको जिबनमा ठुलो परिबर्तन गर्न सक्ने अबस्था थियो होला | गर्न नसकेकोमा दुखि छु, कसैलाई गरेको सहयोग वा पुन्यले होला, बिपत पर्दा पनि सजिलो किसिमबाट जीवनका बाटाहरु खुल्दै गरे, आफुले सोच्दै नसोचेको मान्छेको छातीभित्र कलेजो लिएर बाचेको छु | कतिखेर त म भित्र पनि दुइटा मान्छे अनुभूति हुने गर्छ | छाती चसक्क गर्दा पनि कलेजो दिने जिबनदातालाइ सम्झने गर्छु | मान्छेको जिबनको के भरोशा हुन्छ र ! जो कोइ पनि आफ्ना गोप्यतम कुरा प्रियजनलाई सुनाउन नपाउदै यो संसार छोडेर जान पर्ने हुन्छ | जिबनको के भरोशा हुन्छ र , त्यसमा पनि कलेजो फेरेको मान्छे, त्यसै पनि मन अत्यासिने स्वभाविकै हो लाग्छ मलाइ |
मेरा आफ्ना कुरा लगभग सारांशमा भएपनि “कलेजो फेरेको मान्छे” पुस्तकमा लेखिसकेको छु | मैले मृत्युलाई धेरै नजिकबाट देखेको छु, भोगेको छु, बार्ता गरेको छु | जो सुकैलाई पनि लाग्न सक्छ , अमेरिका जस्तो भौतिक सम्पन्नता, यति धेरै बैज्ञानिक प्रवृधि भएको देशमा कलेजो प्रत्यारोपण गरेर बाच्न सफल भएको र यथा स्थित रुपमा आउन सकेको छु | बिज्ञान र भौतिकबाद बाट पछाडी हटेको कुरा मेरा मित्रहरुले टिप्पणी गरेको कुरालाई मैले स्विकार गरेको छु | म विज्ञानको बिधार्थी थिए, बिज्ञानप्रति मेरो आकर्षण पनि थियो | यसको मतलव बिज्ञान प्रति बित्रिष्णा छ भनेको होइन | बिज्ञान त अध्यात्मबादको सन्तान हो भन्ने कुरा अब आएर बिस्वस्त हुन् पुगे | भौतिकबाद त अध्यात्मबादबाटै सिर्जित भएको हो |
भौतिकबाद भनेकै बिज्ञान हो भने अध्यात्मबाद भनेको ज्ञान हो | जबसम्म ज्ञान हुदैन बिज्ञानको आविष्कार हुनै सक्दैन | यो ध्रुबसत्य हो, अध्यात्ममा पाखंडीपन भयो भने त्यो धर्मबाद हुन् जान्छ | धेरै मान्छेले धर्म र अध्यात्मलाइ एकै तराजुमा तौलने गर्दछन | यी दुवै कुरा फरक हुन भन्ने कुरा मैले अब आएर महसुस गरेको छु | इश्वर प्रतिको अनुभूति र सामिप्य हुन खोज्नु नै अध्यात्म हो ,जगत र जीव प्रति सकारात्मक र समान दृष्टिकोण बनाउदै र ब्यबहारमा उतार्न आबस्याक छ | मान्छे भौतिक सम्पन्नतामा आहाल खेलिरहदासम्म पनि उ सन्तोषको सास फेर्न नसकेको देखिरहेका छौ | चाहिने भन्दा धेरै सम्पन्नता बटुले पछी पनि स्वभाव परिवर्तन गर्न नसकेर पाप पूर्ण कार्य गरिरहेको देखिन्छ | त्यस्ता प्रवृतिका मान्छेहरुले अध्यात्मलाई धर्मको पाखण्ड लादेर समाजमा आफुलाई धार्मिक देखाउन पनि पछी पर्दैनन् | अध्यात्मको बाटो लाग्न सर्ब प्रथम आफुलाई पापमुक्त गराउन प्रयत्न गरौ | आफ्नो मन, बुद्दी, सरिरलाइ शुध्दिकरण गर्न तत्पर हुन् आबश्याक छ |
क्रमश:


Fatal error: Uncaught Exception: 12: REST API is deprecated for versions v2.1 and higher (12) thrown in /homepages/6/d281313289/htdocs/hamronepal/wp-content/plugins/seo-facebook-comments/facebook/base_facebook.php on line 1273