अध्याय १७    श्लोक ६ देखि १०     सम्म

FacebookTwitterGoogle+Share

 

कर्शयन्त : शरिरस्थं भुताग्रामचेतस:।

मां चैवान्त:शरिरस्थं तान्विद्ध्यासुरनिश्चयान्  ।।६॥

आहारस्त्वपि सर्वस्य त्रिविधो भवति प्रिय: ।

यज्ञस्तपस्तथा दानं तेषां भेदमिमं शृणु ।।७॥

आयु: सत्वबलारोग्यसुखाप्रितिविवर्धना : ।

रस्या:स्निग्धा:स्थिरा हृद्या आहारा: सात्त्विकप्रिया: ।।८॥

कट् वम्ललवणात्युष्णतीक्ष्णरुक्ष विदाहिन : ।

आहारा राजस्येष्टा डु:खशोकामयप्रदा : ।।९॥

यातायामं गतरसं पूति पर्युषितं च यत्   ।

उच्छिष्ट मपि चामेध्यं भोजनं तामस प्रियम् ।।१०॥

 

भावार्थ : शरीरमा रहेका भुतसमुदायहरुलाई र अन्तस्करणमा रहने म परमात्मालाइ सताउने दुख दिने ति अज्ञानी मुर्खहरुलाई आसुरी प्रवृति हुन् भनेर जान । सबै प्रकृतिमा मानिसहरुलाई प्रिय लाग्ने भोजन पनि तिन किसिमका हुन्छन त्यसै गरि तपस्या, तप, दान पनि तिन प्रकारका हुन्छन । तिनिहरुको यी भेदलाई पनि सुन । आयु, बुध्दि, बल, आरोग्य, सुख, र प्रितिलाई बढाउने रसयुक्त चिल्लो र अडिलो मिठो यस्ता आहार भोजन सात्त्विकजनालाई प्रिय लाग्दछन ।पिरो, अमिलो, नुनिलो, तात्तातो तिख्खर रुखा सुखा जसले छटपटी हुने खालको भोजनलाई मनपराउने जनहरु राजस प्रवृतिका हुन्छन । जुन भोजन चिसो र बासि सढे गलेको अस्सुध्द भोजन मन पर्दछ त्यस्ता जनहरु तामस जान हुन्छन ।

 


Fatal error: Uncaught Exception: 12: REST API is deprecated for versions v2.1 and higher (12) thrown in /homepages/6/d281313289/htdocs/hamronepal/wp-content/plugins/seo-facebook-comments/facebook/base_facebook.php on line 1273