अध्याय १३ श्लोक २६ देखि ३० सम्म

FacebookTwitterGoogle+Share

 

 

यावत्सन्ज्यायते किन्चित्सत्त्वं स्थावरजङ्गमंम् ।

क्षेत्रक्षेत्रज्ञ संयोगात्तव्दिध्दी  भारतर्षभ ।।२६।\

समं सर्वेषु भुतेषु तिष्ठन्तं परमेश्वरम् ।

विनश्यत्स्वविनसयन्तं य: पश्यति स पश्यति ।।२७।।

समं पश्यन्हि सर्वत्र सम्वास्थितमिश्वरम् ।

न हिनस्त्यात्मनात्मानं तातो याति परां गतिम् ।।२८॥

प्रक्रित्यैव च कर्माणि कृयमाणानी सर्वश: ।

य: पश्यति तथात्मान मकर्तारं स पश्यति ।।२९॥

यदा भुतपृथग्भावमेकस्थमनुपश्यति ।

तत एव च विस्तारं ब्रह्म सम्पदद्यते तदा ।।३०॥

 

भावार्थ : हे अर्जुन जतिमात्रामा जतिसुकै परिणाममा प्राणि र बस्तुहरु उत्पन्न हुन्छन ति सबै क्षेत्र र क्षेत्रज्ञको संयोगबाट भएको जान । जो पुरुष सबै भुताप्रानिहरुमा  समभावले रहने र ति नाशवान प्राणिहरुमा नष्ठ नहुने इश्वर देख्दछ त्यसले यथार्थ देख्दछ । जो मनुष्य सबैमा समभावले स्थित रहनुभएका परमेश्वरलाइ देख्दछ र आफ़ुले आफ्नो आत्मालाई नष्ट गर्दैन त्यो नै परम गति प्राप्त गर्दछ । जो व्यक्ति प्रकृतिबाट नै सबै कर्म सम्पन्न भैरहेको भन्ने देख्दछ र आत्मालाई अकर्ताको रुपमा देख्दछ त्यहि नै यथार्थ कुरा देखिरहेको हुन्छ । जुन व्यक्तिले जतिखेर प्राणिहरुमा  भिन्न भिन्न स्वरुप र भावलाई एकै तत्व परमात्म स्वरुप समाहित भएको देख्दछ, सोहि क्षण उ सचिदानन्द ब्रह्मलाइ प्राप्त गर्दछ ।


Fatal error: Uncaught Exception: 12: REST API is deprecated for versions v2.1 and higher (12) thrown in /homepages/6/d281313289/htdocs/hamronepal/wp-content/plugins/seo-facebook-comments/facebook/base_facebook.php on line 1273