भागवतगीता- एक अध्ययन

FacebookTwitterGoogle+Share

अध्याय ९, श्लोक ११ देखि १५सम्म

अवजानन्ति मां मुढा मानुषीम् तनुमाश्रीतम् ।
परं भावमजानन्तो मम भुतमहेश्वरम् ।।११॥
मोघशा मोघकर्मणों मोघज्ञाना विचेतस : ।
राक्षसिमासुरीं चैव प्रकृतीं मोहनीं श्रीता: ।।१२॥
महात्मानास्तु मां पार्थ दैवीं प्रकृतिमाश्रीता :।
भजन्त्यनन्यमनसो ज्ञात्वा भुतादिमव्ययम् ।।१३॥
सततं किर्तयन्तो मां यतन्तश्च दृढव्रता: ।
नमस्यन्तश्च मां भक्त्या नित्ययुक्ता उपासते ।।१४॥
ज्ञानायज्ञेन चाप्यान्ये यजन्तो मामुपासते ।
एकत्वेन प्रिथक्त्वेन बधुवा बिश्वतोमुखम् ।।१५॥

भावार्थ: मेरो परम दिब्यभावलाई नजान्ने मुढ (मुर्ख) मनुश्यहरुले सामान्य मनुस्यको रुपधारण गरेको भनि म सम्पूर्ण प्राणीजगतको इश्वरलाई तुच्छ सम्झी अपहेलना गर्दछन । उनीहरु व्यर्थको आशा, व्यर्थको कर्म गर्ने, व्यर्थ र बिबेकहिन ज्ञान भएका अज्ञानीहरु मानिसलाई आकर्षित पार्ने राक्षसी र आसुरी प्रवृति धारण गर्दछन । हे पार्थ ! दैवी प्रकृतिमा आश्रित र अबलम्बन गरेका महात्माजनहरु चाहि म (बासुदेव) परमेश्वर लाइ सबै मनुष्यले सनातन र अनश्वर अक्षरस्वरूप आदिकारण जानेर एकाग्र अनन्यभावले मलाइ नै भज्दछन । दृढ निश्चयवान भक्त सदा मेरो नाम र गुणको गुनगान भजन गर्दै मलाइ(परमेश्वर) नै प्राप्त गर्न मलाइ नै नित्य नमन गर्दै ध्यानमग्न भएर अनन्य प्रेमभावले मेरो उपासना गर्दछन । मेरा भक्तजनले ज्ञान रूप यज्ञ व्दारा ध्यान गर्दै परब्र्ह्मा परमात्मा एकत्वभावसहित मेरो उपासना गर्दछन र एकखाले मनुस्यहरु धेरै प्रकारले स्थित मेरो बिराट स्वरुप परमेश्वरलाई फरकभावले उपासना गर्दछन ।


Fatal error: Uncaught Exception: 12: REST API is deprecated for versions v2.1 and higher (12) thrown in /homepages/6/d281313289/htdocs/hamronepal/wp-content/plugins/seo-facebook-comments/facebook/base_facebook.php on line 1273